Here is a very short story i made up and had in mind while painting this.I kinda liked it so decided to share it with you.Also that could give some idea about what’s going on in this work.I hope you like it.Actually this is the first painting for my personal project (which im still planning in mind) You can check [link] for details and wip images of this work.

“The elders of the tribe called it “The Hunch”. The thick snow was covering the hard ice underneath.The Hunch was very useful,especially for setting traps for the mam-moths,which meant “big-meat” , during endless snow storms.

It was just an ordinary morning; young hunters were preparing for the hunt, women were feeding their babies ,two kids were trying to make weapons with the “sharp-cold-stones” which they plucked off of the tribe’s newly found shelter’s walls.The hunters got ready and went out of their “sharp cave” and started tracking.The oldest one kneeled and smelled the ground.Something was wrong.The snow started to melt all of a sudden.He turned his head to the sky and smelled the air for some clues.The others were waiting patiently to hear his comment on this.It started to get warmer and warmer with every breath they took.None of them had any idea of what was going on.They decided to continue since it would get too dark to hunt if they would stand there all the day.
When they turned to the direction where the mammoths cave were, they saw that the upper part of the The Hunch was no more there.It was a very old tradition to try to break the icy layer of The Hunch once a boy stepped into adolescence.The same day the boy was given a spear and was accepted into hunting parties.But still, no one could even make a crack in the solid ice, let alone breaking it.

Now, it was nearly gone.But now there was another “thing” inside it.Their leader ran in front holding his spear tightly.He should kill this beast.He dreamed the taste of its delicious meat.It would be more than enough for the whole tribe.He ran as fast as he could.This was a day to be told for generations.He was frenzied with the triumphant thoughts so much that he could neither hear his friends yelling at him nor the young boy who was trying to show him the blood stains on the icy ground.Once he came close enough to attack the beast the nearby stone started to glow.A sound,even louder than the old mammoth’s,shook the earth.The beast opened its fiery eye while the young boy was still staring at the blood and feathers on the ground.He was trying to figure out how such a beast could give birth to a baby with wings...Neither he and his tribe nor any human being could live long enough to learn that it was actually a ....”

Wacom Intuos 3 A4,Photoshop CS3, Size : 10631 x 7016 pixels / 90cm x 60cm

-----------


Fallen Angel’ı (Düşmüş Melek) yaparken aklımda yarattığım kısa bir hikayeyi sizlerle paylaşmak istedim.Hikayeyi yazmamın sebebi resimde neler olup bittiğini elimden geldiğince izah etmeye çalışmak istememdir.Aslında bu yakında başlamayı düşündüğüm kişisel bir proje için hazırladığım ilk çalışma.Detaylar ve resmin yapım aşamaları için [link] linkine bakabilirsiniz.

“Kabilenin ihtiyarları ona “Kambur” diyorlardı.Karla kaplı yüzeyi altındaki sert buzu örtüyordu.Kambur,özellikle bitmek bilmeyen kar fırtınalarında, “büyük-et” anlamına gelen “mam-ut” ları avlarken kurulan tuzaklarda çok işe yarıyordu.Sıradan bir gündü ; genç avcılar hazırlanıyorlardı,kadınlar bebeklerini doyuruyor,iki çocuk kabilenin yeni bulduğu sığınağın duvarlarından kopardıkları “keskin-soğuk-taşlar” ile silah yapmaya çalışıyorlardı.Avcılar hazırlıklarını bitirdi ve “keskin mağara” larından çıkarak iz sürmeye başladılar.En yaşlıları diz çöktü ve yeri kokladı.Birşeyler yanlış gidiyordu.Kar bir anda erimeye başladı.Kafasını döndürerek göğe baktı ve havayı olanlara dair bir ipucu bulabilmek için kokladı.Diğerleri onun bu konudaki yorumunu duymak için sakince beklediler.Aldıkları her nefeste hava gittikçe ısınıyordu.Hiçbirinin olan bitenle ilgili en ufak bir fikri yoktu.Tüm gün orada öylece dururlarsa havanın avlanmak için kararacağını düşünerek yollarına devam etmeye karar verdiler.Mamut mağarasının olduğu yöne doğru döndüklerinde,Kambur’un üst kısmının orada olmadığını farkettiler.Ergenliğe adım atmış erkek çocukların,Kambur’un buzlu katmanını kırmaya çalışması eski bir gelenekti.Aynı gün çocuğa bir mızrak verilir ve av gruplarına dahil edilirdi.Nitekim,kırmak bir kenara dursun, kimse buzda bir çatlak bile açamamıştı.Şimdi neredeyse tamamen kaybolmuştu.Ama bu sefer de içinde başka bir “şey” vardı.Liderleri mızrağını sıkıca kavrayarak en önde koştu.Bu canavarı öldürmeliydi.Lezzetli etinin tadını hayal etti.Tüm kabileye fazlasıyla yeterdi.Koşabildiğince hızlı koştu.Bu nesiller boyu anlatılacak bir gün olmalıydı.Galibiyet düşüncesiyle o kadar coşmuştu ki,ne kendisine bağıran arkadaşlarını duyabiliyordu, ne de buzlu zemindeki kan izlerini kendisine göstermeye çalışan çocuğu.Canavara saldırabilecek mesafeye yaklaşır yaklaşmaz, yakındaki bir taş ışıldamaya başladı.Yaşlı mamutlarınkinden de yüksek bir ses yeri salladı.Genç çocuk yerdeki kan ve tüylere bakakalmışken, canavar alevler içinde yanan gözünü açtı.Çocuk, böyle bir canavarın nasıl kanatları olan bir bebeği doğurabildiğini çözmeye çalışıyordu.Ne o , ne kabilesi, ne de herhangi bir insan ömrü yeterli değildi onun aslında bir....”

Wacom Intuos 3 A4,Photoshop CS3, Boyutlar : 10631 x 7016 piksel / 90cm x 60cm